[عنوان ندارد]

یه دقیقه منوببین

خدادیگه به چه امیدچشاموواکنم

خدایا طفلکم...به همین راحتی منوول کرد

خدایا تامیام چیزی بگم همه میگن ...مگه جون داشت ؟؟؟...حتی قلبشم تشکیل نشده بود...

ولی خدامن دوسش داشتم...حتی بلند سرفه نمی کردم تا تودلم نکنه ادیت شه

آی خدا چرا؟؟؟

دیگه تحمل نگاه های دلسوزانه این واونوندارم

آی خدا انگارتودلم خالی شده!

چقد خوشحال بودم

مثل اینکه حالا حالاهاباید فقط باید وجود یه بچه روواسه خودم تصورکنم

توبغلم بخوابونمش وبگم ...ای جون مامان....فدات بشم

یا توخیالم روکابینت بنشونمشو غذابذارم دهنشو باهاش دالی بازی کنم

عزیز مامان..طفلکم...کجارفتی دورت بگردم؟؟